نَفس
حرص و طمع
درون افکارِ آدمی شیهه می کشند...
قلب ها منجمد
قفل غم بر لب
صدای تیز کردن دندان ها از خشم
جیب ها در آغوش رُبا
نقابِ سبزِ صداقت بر چهره های سیاه!
دیگراز عشق خبری نیست!
و لگدکوب نَفس می شود آدمیتِ از دست رفته...
دراین عصر
حرص و طمع
درون افکارِ آدمی شیهه می کشند
و من چشم به دستِ
عشق دوخته ام هر روز...
#محمد_ناصری_اهواز
http://www.mohammadnaseri40.blogfa.com
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم مهر ۱۳۹۷ ساعت 21:16 توسط محمد ناصری
|
