پنجه های بی خوابی و درد

روی انتظار هایِ شبانه ی مادرم کشیده می شد

و

مدام نگاه پدرم

به ساعتِ مُچی اش شلیک؛

من

آمدم، 

آمدم به دنیایی که آدم‌های خوب کارهای بد می کنند؛

من تیر ماه ی ام

و تمام دغدغه هایم درمان درد مادران

و

نگاه پدرانیست که فرزندانشان

زیرِ تیغِ

تيمارستان و زندان و مرگ است...

 

#محمد_ناصری_اهواز

http://www.mohammadnaseri40.blogfa.com