در این یکنواختی ملالت بار
برای ذره ای مهربانی
آدمها به آزار هم مشغولند...

شاید
از
ابتدا انسان به این اندیشید
برای دوست داشتن و دوست داشته شدن؛

شاید آسمان شکاف بدقواره ای خورده
و
انسان به اینجا پَرت شده
و
بوی درخت طوبی
و
نَفَسِ مسیحهاییِ بهشت نخست را
از یاد برده باشد
و
شاید
ما
گمشدگانِ عوالمِ موازیِ
این جهان کنونی باشیم
آرمیده در مرگی نامحسوس...

محمد ناصری
#محمد_ناصری_اهواز
https://t.me/mohammadnaseri40